Burada, oşinografik değişkenliğin ve biyolojik özelliklerin (yani, larval günlük dikey göç (DVM) ve sıcaklığa bağlı larval gelişimin (PLD)) alım başarısı, dağılım mesafesi ve kıyı boyunca bağlantı modelleri üzerindeki etkisini değerlendirmek için biyofiziksel, birey tabanlı bir larval dağılım modeli geliştirdik. Şili zanaatkâr balıkçılığı tarafından avlanan iki tür seçtik: Loxechinus albus (20 gün PLD) ve Fissurella latimarginata (5 gün PLD).

İçsel (DVM ve PLD) ve dışsal süreçlerin (bırakma derinliği, enlem ve zamanlama) etkisini incelemek için bir duyarlılık analizi kullanıldı. Bırakma yeri ve bırakma zamanlaması sırasıyla şunları açıkladı: (a) alım başarısında gözlenen değişkenliğin %24,30 ve %5,54'ü (F. latimarginata) ile %34,8 ve %4,19'u (L. albus) ve (b) dağılım mesafesinde gözlenen değişkenliğin %23,80 ve %6,94'ü (F. latimarginata) ile %26,10 ve %19,60'ı (L. albus).

Yerel popülasyonlara yönelik işe alımların çoğu allohtondu; kısa PLD'ye sahip türler dahil olmak üzere düşük kendi kendine işe alım ve yerel elde tutma seviyeleri sergiliyordu. Her iki türde de kaynak ve varış yeri güçlerinin benzer coğrafi kalıpları gözlemlendi; bu durum, çalışma alanının kuzey bölgesine doğru nispeten daha yüksek öneme sahip kaynak ve yutak popülasyonlarının coğrafi bir mozağini gösterdi. Bulgularımız, Şili'deki ticari olarak avlanan iki önemli tür için işe alım başarısının ve yayılma mesafesinin birincil belirleyicilerini belirlememize olanak tanır.